KOMUNIKAT SADOWNICZY Z dnia 25.06.2026 MIODÓWKA GRUSZOWA TRUDNY SZKODNIK DO ZWALCZENIA NALEŻY WYKONAĆ ZABIEG

Największe znaczenie gospodarcze ma miodówka gruszowa plamista, która od wielu lat stanowi jeden z najważniejszych problemów w ochronie grusz. Miodówki to niewielkie pluskwiaki o długości około 2–5 mm. Owady dorosłe posiadają przezroczyste skrzydła ułożone dachówkowato nad odwłokiem. Są bardzo ruchliwe – potrafią skakać i wykonywać krótkie loty. Larwy są spłaszczone, początkowo żółtawe, później zielonkawo-brunatne i przebywają głównie na młodych liściach oraz pędach.

Miodówka gruszowa plamista zimuje w postaci owadów dorosłych ukrytych w spękaniach kory oraz innych osłoniętych miejscach. Wczesną wiosną samice składają jaja na pąkach, młodych pędach i rozwijających się liściach. Larwy pojawiają się już w okresie pękania pąków i bardzo szybko rozpoczynają żerowanie.

Szkody wyrządzane przez miodówki można podzielić na bezpośrednie i pośrednie. Szkody bezpośrednie wynikają z wysysania soków z młodych pędów, liści oraz zawiązków owocowych. Prowadzi to do deformacji liści, zahamowania wzrostu pędów, osłabienia drzew oraz pogorszenia jakości owoców.

Znacznie większe znaczenie mają szkody pośrednie związane z wydzielaniem dużych ilości rosy miodowej. Lepka spadź pokrywa liście, pędy i owoce, tworząc idealne warunki do rozwoju grzybów sadzakowych. Czarny nalot ogranicza fotosyntezę, pogarsza wybarwienie owoców i znacząco obniża ich wartość handlową. Silne zasiedlenie drzew przez miodówki może prowadzić do osłabienia wzrostu, przemiennego owocowania oraz spadku plonowania.

Technika wykonania zabiegu

Aby zabieg przeciwko miodówkom był skuteczny, należy zwrócić szczególną uwagę na parametry opryskiwania:

• Objętość wody: minimum 750–1000 l cieczy użytkowej/ha
• Ciśnienie i kroplistość: średnio-kropliste rozpylanie przy odpowiednio wysokim ciśnieniu roboczym
• Dodatki do cieczy: zalecane stosowanie adiuwantu lub surfaktantu (np. PROLeaf Aqua) poprawiającego zwilżenie

Dlaczego technika zabiegu jest tak ważna?

Młode larwy bardzo szybko lokalizują się w trudno dostępnych miejscach – pomiędzy rozwijającymi się liśćmi oraz w zagłębieniach młodych przyrostów. Niewystarczająca ilość cieczy roboczej nie pozwala na dokładne pokrycie tych miejsc i ogranicza skuteczność zabiegu.

Dodatkowym utrudnieniem jest obecność rosy miodowej produkowanej przez larwy. Lepka wydzielina tworzy warstwę ochronną utrudniającą kontakt substancji aktywnej ze szkodnikiem. Zastosowanie adiuwantu poprawia rozpływanie się cieczy roboczej, zwiększa pokrycie opryskiwanych powierzchni i ułatwia dotarcie preparatu do larw.

Warunki wykonania zabiegu

Monitoring sadu należy prowadzić od początku sezonu wegetacyjnego. Zabiegi ochronne powinny być wykonywane po przekroczeniu progów zagrożenia, ze szczególnym uwzględnieniem okresu składania jaj oraz pojawu młodych larw, które są najbardziej wrażliwe na działanie środków ochrony roślin.

Podsumowanie

Skuteczna walka z miodówką gruszową wymaga połączenia regularnego monitoringu z terminowym wykonaniem zabiegów. Kluczowe znaczenie ma zwalczanie pierwszych pokoleń szkodnika oraz bardzo dokładne pokrycie drzew cieczą roboczą przy wykorzystaniu dużej ilości wody i odpowiednich adiuwantów. Ograniczenie liczebności miodówek wiosną pozwala uniknąć gwałtownego namnażania się populacji w dalszej części sezonu oraz chroni plon przed stratami jakościowymi i ilościowymi.

Zalecenia ochrony:

W fazach 51-71 BBCH zaleca się stosowanie preparatu Aceiro 200 SL w dawce 0,125 l/ha.

Po fazie 71 BBCH rekomendowane jest zastosowanie preparatu Mospilan 20 SP w dawce 0,2 kg/ha.

Dla zwiększenia skuteczności zabiegu warto zastosować preparaty wspomagające:

Siltac EC – zalecane stężenie 0,15% (150 ml/100 l wody). Preparat działa w sposób całkowicie fizyczny. Zawarte w nim polimery silikonowe tworzą na powierzchni ciała szkodnika trójwymiarową sieć polimerową (technologia 3D-IPNS), która unieruchamia owady i blokuje ich funkcje życiowe. Dzięki fizycznemu mechanizmowi działania nie powoduje powstawania odporności u szkodników i bardzo dobrze wspomaga zwalczanie miodówek, szczególnie larw pokrytych rosą miodową.

K-PAK – zalecane stężenie 0,1–0,2% (100–200 ml/100 l wody). Jest adiuwantem silikonowym obniżającym napięcie powierzchniowe cieczy roboczej. Poprawia zwilżenie roślin, zwiększa pokrycie opryskiwanych powierzchni oraz ułatwia wnikanie cieczy użytkowej do trudno dostępnych miejsc, takich jak rozety liściowe i wierzchołki wzrostu. Dzięki temu zwiększa skuteczność działania insektycydów stosowanych przeciwko miodówce. Mechanizm działania adiuwantów silikonowych polega na znacznym zwiększeniu rozpływania się kropli na powierzchni rośliny i poprawie pokrycia miejsc bytowania szkodnika.

Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące na rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj zasad bezpieczeństwa zamieszczonych na etykiecie.